Πέμπτη 23 Νοεμβρίου 2017 - 11:20:07

  

BANNER 1200X80
A A A

Αντ. Σαμαράς: Εργαλείο κοινωνικής πολιτικής για την καταπολέμηση της φτώχειας

Ευ. Βενιζέλος: Οργανώνουμε την Ελλάδα μετά την κρίση και το μνημόνιο

I. Βρούτσης: Η μεγαλύτερη κοινωνική μεταρρύθμιση στη νεότερη ιστορία της χώρας μας

Β. Κεγκέρογλου: Εισοδηματική ενίσχυση όσων έχουν ανάγκη

Σ. Βούλτεψη: Τομή στη μάχη για την καταπολέμηση της φτώχειας

 

Το “καλύτερο” το είπε ο κ. Βρούτσης: Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, είπε, είναι η μεγαλύτερη κοινωνική μεταρρύθμιση στη νεότερη ιστορία της χώρας!!! Όχι ότι οι υπόλοιποι υστέρησαν... Όλοι μαζί παρουσίασαν, τη Δευτέρα στο Ζάππειο, μια... κοσμογονία.

Αλλά δυστυχώς, σύμφωνα με τη σκληρή καθημερινότητα, το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, δεν είναι εισόδημα, ασφαλώς είναι “ελάχιστο” και... ας ευχηθούμε να είναι εγγυημένο. Δίνεται σε συμπολίτες μας που δεν έχουν κανένα άλλο έσοδο και ανέρχεται στα 100 ευρώ μηνιαίως! Προσαυξάνεται δε, με 100 ευρώ για τον/την σύζυγο και με 50 ευρώ για κάθε παιδί. Όπερ σημαίνει ότι μια τετραμελής οικογένεια δικαιούται 300 ευρώ τον μήνα.

Αυτή η... “επανάσταση” στην κοινωνική πολιτική, παρουσιάστηκε σε μια λαμπρή εκδήλωση, παρόντος του Πρωθυπουργού της χώρας και του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Κατά την παρουσίαση, ακούστηκαν βαρύγδουπες δηλώσεις μερικές από τις οποίες παρατέθηκαν πιο πάνω. Οι ομιλητές, ούτε λίγο ούτε πολύ, εκτίμησαν ότι οι ευάλωτοι πολίτες αυτής της χώρας σχεδόν... σώθηκαν και συμπέραναν ότι τα 300 ευρώ ισοδυναμούν με θησαυρό!

Ασφαλώς τα 300 ευρώ είναι μια βοήθεια για τους συμπολίτες μας. Και όλοι είμαστε ευτυχείς διότι (επιτέλους) η Πολιτεία βρήκε τα χρήματα να βοηθήσει τους πιο αδύνατους. Όμως όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι το ύψος της βοήθειας είναι, στην καλύτερη περίπτωση, συμβολικό. Τα χρήματα που θα προσφέρει το κράτος δεν επαρκούν ούτε καν για τη διατροφή μιας τετραμελούς οικογένειας η οποία δεν διαθέτει κανένα άλλο εισόδημα.

Αυτό το βοήθημα, των 300 ευρώ, είναι μια “ανάσα” για τους ανθρώπους που στερούνται βασικά αγαθά διαβίωσης. Όμως σίγουρα το ύψος της κρατικής βοήθειας δεν δικαιολογεί ούτε τη γιορτή του Ζαππείου ούτε την ευφορία των κυβερνητικών στελεχών.

Αντί λοιπόν να εορτάζουμε επειδή καταφέραμε να προσφέρουμε μερικά “ψιχία”, θα ήταν πιο χρήσιμο να απαντήσουμε στο ερώτημα: “Τις πταίει” και οι δικαιούχοι του προγράμματος, έφτασαν στο σημείο να μην έχουν κανένα άλλο εισόδημα;

Η απάντηση στο ερώτημα είναι οδυνηρή για την κοινωνία μας, διότι πρωταγωνιστές είναι τα ίδια πρόσωπα. Άπαντες γνωρίζουμε, ότι οι υπεύθυνοι για τους “πολίτες χωρίς εισόδημα” και οι εορτάζοντες του Ζαππείου, ταυτίζονται...